Kaszëbskô Wëdowiédnô Starna

Tómk Fópka wësztartowôł òficjalno ze swòją internetową starnã, jakô mô dôwac pòmòc chãtnëm do ùczbë kaszëbsczégò jãzëka, jak gôdô slogan starnë “przez spiéw”. To, że mómë tuwò tekstë sparłączoné z dobrima lopkama audio je pò prôwdze spòdlém całi starnë – widzy mie sã to, në ë dejô je samô z se dobrô – jem téż tegò gwës, że sã na inicjatiwa pòtkô z wieleną pòchwôłów, stądka nie bãdã za wiele chwôlëł, le òdwòłiwôjąc sã do mòji òbgôdczi z Tómkã, òbczas czilegòdzënowi réżë cugã òb lato, w jaczi bëla prośba ò kriticzny pòzdrzadk na starnë, bãdã miôł starã ò to bë zwarcëc bôczënié na to co bë szło jesz pòprawic.
(wicy…)

Tómk Fópka

29 strëminannika 2007 roku przëznôł Klub Sztudérów Pomorania Medaliã Stolema Tomôszowi Fópke. No wëróżnienié przëznëwóné je ju 40 lat ë stało sã z czasã jednym ze nôbarzi ùwôżónëch na Kaszëbach. Tómk Fópka je znónëm kaszëbsczim pòétą, kòmpòzytorã, dirigentã ë szerok rozmianëm pòpùlarizatorã, jakno ë animatorã kaszëbsczi kùlturë. Je aùtorã m.jin. zbiérkù eroticznëch wiérztów “Szlachama kùsków” czë téż mùzycznegò dokôza “Pierszô Kaszëbskô Pasja” (nótë i platkã).

(wicy…)

Ùrodzył sã 10 lëpińca 1973 rokù w Gdini. Pòchòdzy z Chwaszczëna, dze mieszkô do dzys. Skùńcził Mechaniczné Technikùm w Gdini, pózni Mùzyczną Akademią w Gduńskù jakno spiéwôk i aktor. Je dirigeńtã chùru Lutnia z Lëzëna, prowadnikã Radë Kaszëbsczich Chùrów i wiceprzédnikã Stowôrë Turisticzné Kaszëbë, nôleżnikã m. jin. ZK-P i ZYMK-ù. Pòetą i kòmpòzytórã, dzejôrzã kaszëbsczi, kùlturalny rësznotë- jednym z „barżi niepòkórnëch”.
Jegò czile wiérztów nalazło sã w antologii “Mësla dzecka” (2001r.) Wëdôwizna “Region” z Gdini wëda w 2003r. jegò zbiérk eroticznëch wiérztów „Szlachama kùsków” i mùzyczny dokôz “Pierszô Kaszëbskô Pasja” (nótë i platkã). Debutowôł wiérztą “Nigdë dosc” w “Nordze” (1999).
Je laureatã m. jin. nôdgrôdë miona R. Wróblewsczégò (2001r.) i Òglowòpòlsczégò Lëteracczégò Kònkùrsu m. M. Stryjewskiego w Lãbòrgù (2002r.). W 2007 rokù òstôł wëróżniony za swòją robòtã Medalã Stolema.
Je wespółautorã spiéwnika “Piesnie Rodny Zemi”. Na niwiznie ùsôdztwa piesniów (tekstë, mùzyka), wespółdzejô z wiele karnama (np. Chëczą) i ùtwórcama (np. J. Stachùrsczi i G. Prëczkòwsczi). Jegò dokazë drëkùje “Gazéta Kartëskô”.

(wicy…)