Kaszëbskô Wëdowiédnô Starna

Ju gwës dlô wielu ùszłota -gramòfón

Słëchając dzysô platów – mëszlã tuwò ò czôrnëch krążkach co sã krãcą z chùtkòscama 33 1/3, 45 czë 78 òbrëcenków na minutã – przëpòmnia mie sã, jak (dzes ze trzë lata nazôd) przëszed do mie knôp sąsôda ë zdrząc na gramòfón spëtôł sã co to je ë pòwiedzôł, że cos taczégò pierszi rôz grôjącé widzy. Rok to mùszôł bëc 2004, a mòże ë 2003 ë do mie dopiérze bëło doszłé, że dlô wikszoscë młodszi generacëji je to zwëczajnô stôrodôwnota – nie generalizëjã, piszã blós ò wikszoscë.

(wicy…)

Plakat ùsôdzony przez Rolanda Topra dlô Amnesty International (zdrój: http://www.amnesty.fr/)

Niższi òpòwiadnia (Sztërë róże dlô Lucienne, Alibi dzecka, Lëchô pùblika) francësczégò pisôrza ë céchòwnika, pòchôdôją z wëdónegò w 1967 rokù tomikù “Sztërë róże dlô Lucienne” (Four roses for Lucienne). Jegò ùsôdztwò je bùlwersëjącé, zamëkô w se wiele czôrnegò szpôsu, surrealëznë ë òsoblëwi dlô niegò makabrë.

Mój dolmaczënk je dosc wòlny ë pòwtôrzny, pòwstôł òn na spòdlim pòlsczégò dolamczënkù (Wydawnictwo Literackie, Krakòwò 1985, ISBN 83-08-01269-8), jaczegò ùsôdzcą je Tomasz Matkowski.

Mark Kwidzińsczi

Tegò wieczóra przëszedł jô nazôd do chëczë kąsk zgòlony. Pò wińdzeniô z biura drëszë zaprosëlë mie na jednegò, le jeden czéliszk chãtno sã rozrôdzô. Jô nie miôł ò to żôlu, bò nie bëło mie spieszno dodóm. Trza bëło ùzdrzec mòjã białkã w tim cządze, bë to zrozmiôc.
Biednô Lucienne nie bëła lëchô. Bëła zwëczajno szpatnô. Grëbé rëtë twarzë, wiôlgô klëka, wëblakłé klatë, zwisłé piersë, nodżi rozcygającé sã kù spódkòwi, a w całim tołstëm cele ani krëszënë snôżotë. Niechtërny chłopi żenią sã z białkama dlôte, bò ùcalëwô òna jich ideałë pësznotë, jinszi dlôte, że wëdiwô sã óna jima inteligentnô, jesz jinszi zwëczajno mają stracha òstac samemù, stądka ùznôwôja że lepszô takô jak niżódnô. Tak bëło prawie w mòjëm przëtrôfkù. Pò piãcu latach żeńbë samòta wëdała mie sã lepszô jak takô strasznô kamrôcëzna. Zeszpaconé taczim strôszkã żëcé, stało sã mòżebné dopiérze pò czilës głãbszëch bez przegrizczi.
(wicy…)

To ju kòl 14 lat jak Wastka Arlene Rinaldi z Ùniwersytetu na Florydzé òpùblikòwa swòje Wskôze dlô brëkòwników ë Netikéta (User Guidelines and Netiquette). Zmòtiwòwôła jã do tegò pòtrzéba òpracowaniô wskôzów dlô wszëtczich internetowëch protokòlów, bë ùmòżlëwic brëkòwnikòm (bëło to pisóné z z mëszlą ò Uniwersytecé Floryda) fùlwôrtny przistãp do wszëtczich dostónków séce, gwarantëjąc téż òdpòwiedzalnotã za ôrt przistãpù ë przëkôzu wëdowiédzë przez internet (pòlską wersëjã szło przódë nalezc na starnach Gduńsczi Pòlitechniczi, môlową kòpijã tegò tekstu mòże przeczëtac tuwò ).

(wicy…)

Òbkłôdka Bëlnégò żôłnérza Szwejka, ùsôdztwa Josefa Lady - Ùsôdzczi prawa: Wedle amerikańsczégò prawa Fair use

Z czesczégo na kaszëbsczi przedolmaczëł Vladislav Knoll

I. knéga
Dzél 14.

Szwejk wòjskòwim słëgą kòl óberlojtnanta Łukôsza

Wrôcającë dodóm, doszedł kapelan do przeswiôdczeniégò, że je ju kùńc, że Szwejka nick nie mòże ùretac, że je to namienioné, że bë służił kòl óberlojtnanta Łukôsza.
Ë czéj mù Szwejk òtemkł dwiérze, kapelan mù rzekł: ‘Wszëtkò je daremno, Szwejkù. Procëm dopùstu sã nichto nie ùbarni. Przegrôł jô was ë tëch waszich sto kòrón. Jô robił wszëtkò, co bëło w mòji mòcë, ale nômiana je mòcniészi òde mnie. Szmërgnął jô was do drapców óberlojtnanta Łukôsza ë przińdze cząd, czedë sã mdzemë mùszelë rozestac.’

(wicy…)