W trabë grają

W trabë grają anieli z nieba, 
zbudzëc ze snu pastuszków trzeba. 
O Bòze, cos sã dzeje,
całé niebò znądka dnieje!

Wnet sã pasturze przebùdzëlë, 
swòje strzodë w grëpë zagnalë.
Z skrzëpkama, z trąbama,
do Betlejem pògnelë.

początek

Chwôlmë wszëtcë

Chwôlmë wszëtcë Pana swòjégò, 
że nóm zesłôł Sëna jedinégò,
tegòż Marija zrodzëła,
w żłobkù, na sankù złozëła,
Króla Niebiesczégò.

Jasnô gwiôzda mãdrcóm znak dała, 
zrodzëła sã dzecyna mała.
Do Betlejem szlë pasturze. 
Òdmôwielë tam pôcerze
dlô Pana Swòjégò.

początek

Witôj, Jezulu

Witôj, Jezulu, witôj kòchany,
òpòżądóny òd wieków Panie.
Z Kaszëb w szopie stojima,
pòklón Tobie dajema.
Przed Tobą czołem bijema społem

Gdëbës w Kaszëbach béł narodzony,
nie na saneczkù béłbës złożony.
Dôlbëm Cë senniczek i spód se
pierzineczek,
pôra pòduszek, piernôt jak puszek.

początek

Pòwitôjmë Pana

Pòwitôjme Pana, co nóm sã tu narodzył.
Klãknijmë na kòlana,
bò nas òswòbòdzyl.

Hejże, jino dana dina
pòrodzëła panna Sëna.
W betlejemsczi szopie
Bóg sã narodzył.

początek

Bóg sa z Pannë Narodzył

Bóg sa z Pannë Narodzył
nasza zemiã òdwiedzył.
Witac gò nóm tej trzeba. 
Przëszedł do nas prosto z nieba, 
Niebiesczi Król!

Dac Mu darë nôlepszé, 
złozëc Mu je ù szopczi.
Të masełka kòstkã dôj
Jô Mù złożã kòpã jój, 
Dzecateczkù!

początek

Czemù ptôchë dzys spiéwają

Czemù ptôchë dzys spiéwają 
westrzód cemny nocë?
Czemù nóm dzys spac nie dają 
po cãżczi robòcë?

Wnet anieli sã zlecelë, 
Glorija spiewają!
Bo Pón Jezës sã narodzył, 
bë nas z grzéchów zbawic.

początek

Jak nen król Heród

Jak nen król Heród królowôł,
a nad żëdami panowôł,
téj sã Pón Jezësk narodzył
ë lud wiérny òswòbòdzył.

Jegò trzej mãdrcë szukalë, 
szãdze ò Niegò pitalë,
jaż do Jeruzalem przëszlë, 
w drogã do Betlejem wëszlë.

początek

Biegają pastórze

Biegają pastórze
przez kaszëbsczé wzgórza,
prosto do Bëtowa
tą steczką òd mòrza.

Bò tam w môłi szopie 
Dzecateczkò płacze.
Ni miała Marija
czim przëòblec biédôczka.

początek

Czemùzë Të, Jezëskù

Czemùzë Të, Jezëskù, w ti szopie
narodzony?
żebës Të béł tu ù nas, w zómku bës
beł złożony.
Tam w tim żëdowsczim kraju,
z pastuchama w ti szopie
jes béł ògrzéwóny w bëdlątków ropie.

Ach czemùż maliszenczi, kòchany
nasz Jezëskù, 
na swiat să ùrodzył w tă noc
ùbózëchno? 
Anieli Twòji z nieba spiéwalë Cë jak
trzeba, 
Glorija, Glorija, Glorija in excelsis Deo!

początek

Narodzył sã nóm Zbawicél

Narodzył să nóm Zbawicél,
wszelczi dëszë pòceszicél.
Zaspiéwôjma mù, a milo!
Glorija, Glorija,
Glorija, Glorija.

Czej Panna Syna pòwiła, 
swiatłosc z nieba zaswiécëła.
Lëdzóm pòkój òbjawiła. 

Glorija, Glorija,
Glorija, Glorija.

początek

Co nóm przëniese

Co nóm przëniese Nowi Rok,
Nowi Rok szczeslëwi?
A kòmù szczescé òdstąpi Bóg
ten să ùszczestlëwi!

Jădrzné jabka,
jădrzné krëszczi,
jădrzné zéla,
jădrzny óws.

Jădrzné bulwë,
Jădrzné wszëtkò,
w naszim chléwie
Dobri chów.

początek

Witôj, witôj Gòscu miłi

Witôj, witôj Gòscu miłi,
wstąp, wcale nie pitôj.
Bò dzys wszădze bije redosc
wstąp, Pana pòwitôj!
Co w szopie, co w szopie,
co są w szopie rodzy.
Do Kaszëb, do Kaszëb,
do Kaszëb przëchòdzy

Glorija, Glorija
in excelsis Deo,
in excelsis Deo!

początek

Nad Betlejem

Nad Betlejem, nad Betlejem jasnô
gwiôzdka swiécëła. 
A Marija jak lelija swégò Synka pòwiła.
Pòwiła Gò, pòwiła Gò w maliszenczi
szopience.
Biôjta, biôjta Gò óbezdrzec, malinczégò
Jezëska!

początek

Na kòlãdze

Na kòlădze, jak tam bădze, 
kòżdi să ùceszi,
a czë chto chce kòlădowac, 
niechże să pòspieszi.
Kùba stôri przëniósł darë, 
masła na talérzu,
i jesz pôră gołabeczków
ë dëcht përznă pierza.