|
|
| W trabë grają anieli z nieba,
zbudzëc ze snu pastuszków trzeba.
O Bòze, cos sã dzeje,
całé niebò znądka dnieje!
Wnet sã pasturze przebùdzëlë,
swòje strzodë w grëpë zagnalë.
Z skrzëpkama, z trąbama,
do Betlejem pògnelë.
Seitenanfang |
|
|
Chwôlmë wszëtcë Pana swòjégò,
że nóm zesłôł Sëna jedinégò,
tegòż Marija zrodzëła,
w żłobkù, na sankù złozëła,
Króla Niebiesczégò.
Jasnô gwiôzda mãdrcóm znak
dała,
zrodzëła sã dzecyna mała.
Do Betlejem szlë pasturze.
Òdmôwielë tam pôcerze
dlô Pana Swòjégò.
Seitenanfang |
|
|
| Witôj, Jezulu, witôj kòchany,
òpòżądóny òd wieków
Panie.
Z Kaszëb w szopie stojima,
pòklón Tobie dajema.
Przed Tobą czołem bijema społem
Gdëbës w Kaszëbach béł narodzony,
nie na saneczkù béłbës złożony.
Dôlbëm Cë senniczek i spód se
pierzineczek,
pôra pòduszek, piernôt jak puszek.
Seitenanfang |
|
|
| Pòwitôjme Pana, co nóm sã
tu narodzył.
Klãknijmë na kòlana,
bò nas òswòbòdzyl.
Hejże, jino dana dina
pòrodzëła panna Sëna.
W betlejemsczi szopie
Bóg sã narodzył.
Seitenanfang |
|
|
| Bóg sa z Pannë Narodzył
nasza zemiã òdwiedzył.
Witac gò nóm tej trzeba.
Przëszedł do nas prosto z nieba,
Niebiesczi Król!
Dac Mu darë nôlepszé,
złozëc Mu je ù szopczi.
Të masełka kòstkã dôj
Jô Mù złożã kòpã jój,
Dzecateczkù!
Seitenanfang |
Czemù ptôchë dzys
spiéwają
|
| Czemù ptôchë dzys spiéwają
westrzód cemny nocë?
Czemù nóm dzys spac nie dają
po cãżczi robòcë?
Wnet anieli sã zlecelë,
Glorija spiewają!
Bo Pón Jezës sã narodzył,
bë nas z grzéchów zbawic.
Seitenanfang |
|
|
| Jak nen król Heród królowôł,
a nad żëdami panowôł,
téj sã Pón Jezësk narodzył
ë lud wiérny òswòbòdzył.
Jegò trzej mãdrcë szukalë,
szãdze ò Niegò pitalë,
jaż do Jeruzalem przëszlë,
w drogã do Betlejem wëszlë.
Seitenanfang |
|
|
| Biegają pastórze
przez kaszëbsczé wzgórza,
prosto do Bëtowa
tą steczką òd mòrza.
Bò tam w môłi szopie
Dzecateczkò płacze.
Ni miała Marija
czim przëòblec biédôczka.
Seitenanfang |
|
|
| Czemùzë Të, Jezëskù, w ti szopie
narodzony?
żebës Të béł tu ù nas, w zómku bës
beł złożony.
Tam w tim żëdowsczim kraju,
z pastuchama w ti szopie
jes béł ògrzéwóny w bëdlątków ropie.
Ach czemùż maliszenczi, kòchany
nasz Jezëskù,
na swiat să ùrodzył w tă noc
ùbózëchno?
Anieli Twòji z nieba spiéwalë Cë jak
trzeba,
Glorija, Glorija, Glorija in excelsis Deo!
Seitenanfang |
|
|
| Narodzył să nóm Zbawicél,
wszelczi dëszë pòceszicél.
Zaspiéwôjma mù, a milo!
Glorija, Glorija,
Glorija, Glorija.
Czej Panna Syna pòwiła,
swiatłosc z nieba zaswiécëła.
Lëdzóm pòkój òbjawiła.
Glorija, Glorija,
Glorija, Glorija.
Seitenanfang |
|
|
| Co nóm przëniese Nowi Rok,
Nowi Rok szczeslëwi?
A kòmù szczescé òdstąpi Bóg
ten să ùszczestlëwi!
Jădrzné jabka,
jădrzné krëszczi,
jădrzné zéla,
jădrzny óws.
Jădrzné bulwë,
Jădrzné wszëtkò,
w naszim chléwie
Dobri chów.
Seitenanfang |
|
|
| Witôj, witôj Gòscu miłi,
wstąp, wcale nie pitôj.
Bò dzys wszădze bije redosc
wstąp, Pana pòwitôj!
Co w szopie, co w szopie,
co są w szopie rodzy.
Do Kaszëb, do Kaszëb,
do Kaszëb przëchòdzy
Glorija, Glorija
in excelsis Deo,
in excelsis Deo!
Seitenanfang |
|
|
| Nad Betlejem, nad Betlejem jasnô
gwiôzdka swiécëła.
A Marija jak lelija swégò Synka pòwiła.
Pòwiła Gò, pòwiła Gò w maliszenczi
szopience.
Biôjta, biôjta Gò óbezdrzec, malinczégò
Jezëska!
Seitenanfang |
|
|
| Na kòlădze, jak tam bădze,
kòżdi să ùceszi,
a czë chto chce kòlădowac,
niechże să pòspieszi.
Kùba stôri przëniósł darë,
masła na talérzu,
i jesz pôră gołabeczków
ë dëcht përznă pierza.
Seitenanfang |
|